Shkodër

Gister ben ik aangekomen in Shkodër, de 5e stad van het land, en een van de noordelijkste steden van Albanië, tegen de grens van Montenegro. De stad heeft ongeveer 50.000 inwoners, wat misschien niet heel erg veel is, Tirana heeft er ongeveer 1.000.000, maar dat is wel 1/3 van alle inwoners die het land heeft.

Ik moest om naar Shkodër te gaan met de bus, alleen als je echt avontuurlijk ben ingesteld reis je in Albanië met de trein, je weet nooit wanneer ze gaan en waar naar toe. Zelfs de eigen inwoners gaan liever met de bus dan met de trein, gewoon omdat ze dan meer zekerheid hebben, er gaat elk uur een bus naar bijna alle grote plaatsen in het land. De bussen zagen er netjes uit, maar je moet er wel vanuit gaan dan het oude touringcars zijn uit andere landen. De rit duurde in totaal 2,5 uur, op zich nog best lang voor een rit van net 100 km. Nu mag een touringcar ook niet zo hard, maar dat hoef je hier ook niet te proberen, de hele bus ligt dan uit elkaar.

Shkodër staat voornamelijk bekend als uitvalsbasis om de Albanese Alpen te verkennen, de stad ziet er erg netjes uit en voelt in het centrum van de stad aan als Italië, ook met de groene luikjes voor de ramen en lichtgeel geplaveide straten. ’s Avonds lopen de mensen dan ook graag rondjes door de voetgangerszone om te flaneren, het grappige is als je een tijdje op terras zit zie je dat sommige mensen op een avond wel 4 of 5 keer langskomen wandelen. Vaak waren de wandelaars moeder en dochters, waarschijnlijk om ze aan de man te brengen.

De stad zelf heeft maar een paar bezienswaardigheden en dat is het roseva kasteel (of eigenlijk ruïne), het meer van Shkodër en de met lood bekleedde moskee. Ondanks dat het Ramadan is ben je wel gewoon welkom in de moskeeën om deze te bezoeken, natuurlijk wel je schoenen uit en niet tijdens het gebed. Ook hier merk je heel erg dat er behoorlijk vrij wordt omgegaan met het geloof, vrouwen met hoofddoek zie je nauwelijks en voor islamitische begrippen kleden de vrouwen zich hier nauwelijks, gewoon de kleding die wij ook gewend zijn, maar niet naar het religieuze toe.

Ik ben dus maar in de ochtend naar het kasteel gegaan, omdat het wederom erg heet was (in de middag was de gevoelstemperatuur meer dan 40°C), in de ochtend was het nog iets koeler. Het kasteel ligt op de top van een berg net buiten de stad, tot aan de berg kun je goed fietsen, daarna wordt het zo steil en de weg zo slecht dat fietsen niet meer gaat. Vanaf boven heb je een geweldig uitzicht over de wijde omgeving, de stad zelf ligt in een vallei, je ziet dus om je heel alleen maar bergen en het meer van Shkodër. Toen ik weer naar beneden ging kwam ik steeds meer mensen puffend en kreunend tegen die nog de berg op moesten klimmen om bij het kasteel te komen.

In de middag heb ik vanwege de temperatuur niet veel meer kunnen doen, maar omdat ik nog graag verder de Albanese alpen in wilde, ben ik op zoek gegaan naar een tour die ik de volgende dag zou kunnen gaan doen, volgens de weinige informatie die er te vinden is over Albanië, is Theth een oud traditioneel plaatsje wat in de bergen ligt, het is alleen per 4×4 bereikbaar als het redelijk weer is, nu was het weer wel goed, echter was ik op dat moment de enige die dat plaatsje wilde bezoeken en zou met dat 120 euro kosten, dat is toch iets te veel van het goede, uiteindelijk besloten om maar een dagtocht te doen naar het Meer van Komani.

%d bloggers liken dit: